Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia Nowy Sącz

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia znajduje się w Nowym Sączu, w obrębie Starego Miasta, w dawnym kościele Świętego Ducha prowadzonym przez jezuitów. Jego historia sięga roku 1400, kiedy to król Władysław Jagiełło ufundował gotycką świątynię dla norbertanów. Po pożarze w 1611 roku kościół odbudowano w stylu renesansowym, zachowując gotyckie prezbiterium z siatkowym sklepieniem. W okresie zaborów austriackich budynek pełnił funkcję magazynu wojskowego, a ołtarz z obrazem Matki Bożej został zabity deskami. W 1832 roku obiekt przejęli jezuici, którzy odnowili kościół i rozbudowali klasztor o kolegium. Do dziś zachowały się barokowe bramy z XVIII wieku, krużganki z płaskorzeźbami oraz dziedziniec z ołtarzem polnym i krzyżem misyjnym. Głównym skarbem sanktuarium jest wizerunek Matki Bożej Pocieszenia, namalowany w XVI wieku na desce lipowej przez nieznanego artystę. Obraz umieszczono w neogotyckim ołtarzu głównym z 1890 roku. W 1963 roku koronacji dokonał kardynał Stefan Wyszyński, a asystował mu biskup Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II. Od stuleci do sanktuarium pielgrzymują mieszkańcy Sądecczyzny. Odpusty przypadają w uroczystość Zesłania Ducha Świętego oraz w niedzielę po wspomnieniu św. Augustyna (28 sierpnia). To miejsce łączy bogatą historię z żywym kultem maryjnym.